Obiekt zlokalizowany jest na zielonej, willowej działce w Milanówku. Trzykondygnacyjna bryła wykończona pionowym deskowaniem w stonowanej zieleni wpisuje się w krajobraz dzielnicy, nawiązując do tradycji podmiejskiej architektury otoczonej drzewostantem. Ciepłe, jasne ościeża okienne kontrastują z elewacją, nadając fasadzie rytm i głębię. Burgund balustrad balkonowych wprowadza dyskretny akcent kolorystyczny, czytelny zarówno latem, jak i w zimowej scenerii.

Ważnym założeniem projektowym był świadomy dobór materiałów — naturalnych, zdrowych i przyjaznych dla mieszkańców. Drewno towarzyszy budynkowi zarówno na zewnątrz, w postaci elewacyjnego deskowania, jak i wewnątrz — jako elementy konstrukcji w technologii CLT (Cross Laminated Timber). Akustykę przestrzeni kształtują panele z wełny drzewnej, wyciszające wnętrza w sposób naturalny i pozbawiony syntetycznych domieszek. Na posadzkach zastosowano linoleum — materiał wytwarzany z celulozy, w pełni naturalny i trwały. Układ przestrzenny budynku oraz rozmieszczenie przeszkleń umożliwiają zarówno sprawne działanie wentylacji mechanicznej, jak i naturalne przewietrzanie mieszkań oraz przestrzeni wspólnych — co ma szczególne znaczenie dla komfortu i zdrowia mieszkańców na co dzień.

Od strony ulicy, na wszystkich trzech kondygnacjach, rozmieszczono mieszkania — 25-metrowe studia z aneksem kuchennym i łazienką, w pełni dostosowane do potrzeb osób z niepełnosprawnościami. Każde z nich zaprojektowano z myślą o możliwości indywidualnej adaptacji: modyfikacji strefy kuchennej oraz dostosowania liczby i układu okien do konkretnych potrzeb mieszkańca. Mieszkania parteru przeznaczone są dla osób z największymi ograniczeniami ruchowymi; wyższe kondygnacje są równie dostępne dzięki windzie dostosowanej do indywidualnych potrzeb mieszkańców.

Przestrzenie wspólne budynku zgrupowano w zachodniej części, w głębi działki — z dala od ulicy, w bezpośrednim kontakcie z ogrodem. Ich centrum stanowi wspólna kuchnia, zaprojektowana jako serce społeczne całego domu. To tutaj mieszkańcy i opiekunowie spotykają się przy codziennym gotowaniu, wspólnych posiłkach i rozmowach — przestrzeń ta świadomie nawiązuje do domowej tradycji stołu jako miejsca budowania relacji i poczucia przynależności.

Na tym samym poziomie zlokalizowano strefę rehabilitacji i salę ćwiczeń, gdzie mieszkańcy mogą korzystać z codziennych zajęć ruchowych, fizjoterapii oraz ćwiczeń podtrzymujących sprawność — w atmosferze dalekiej od klinicznej, bliskiej raczej aktywnemu, domowemu rytmowi dnia.

Najwyższą kondygnację zajmuje czytelnia ze świetlicą, otwarta na przestronny taras. To miejsce do odpoczynku, lektury, zajęć plastycznych, projekcji filmowych czy spotkań z bliskimi — przestrzeń, która zachęca do aktywności na własnych warunkach i we własnym tempie. Taras, z widokiem na zieleń willowej dzielnicy, przedłuża tę strefę na zewnątrz, oferując miejsce do relaksu i kontaktu z naturą przez cały rok.

Łączna powierzchnia budynku wynosi około 700 m², w całości dostosowana do potrzeb osób o ograniczonej sprawności ruchowej. Zarówno rozwiązania funkcjonalne, jak i charakter elewacji oraz wnętrz podporządkowane są nadrzędnemu zamierzeniu: by budynek był przede wszystkim domem — miejscem, w którym jego mieszkańcy mogą czuć się bezpiecznie i swojsko.